Nu we weer wat slaap hebben gehad,zullen we het laatste stukje verslag afmaken. We waren gebleven bij het moment dat we bij de security stonden en Rene zijn tassen werden nagezocht en de andere mensen van onze groep al weg waren naar de gate. Toen Rene de tassen weer in bezit had zijn we als een gek gaan rennen naar E 20, de gate waar we moesten zijn.Al rennend werd er geroepen en geklapt voor ons door mensen,dat was wel grappig. Na een stuk rennen, zagen we vier mensen van onze groep, die aan kwamen rennen en riepen; Terug! Terug! We moeten naar E7!!! We waren al bekaf, maar toch gooiden we qua tempo er nog weer een schepje bovenop en vooral Rene begon met die lange benen ineens rennen! Ik kon hem echt niet bij houden. We kwamen aan bij de gate en we vroegen meteen; Mogen we nog mee? Mogen we nog mee??!! Het verlossende antwoordt was JA! We waren zo blij en ik was zo benauwd,ik kon niet eens meer praten.Rene zei tegen de steward dat als hij een vrouw was geweest hij hem wel wou zoenen,waarop die zei dat dat wel mocht!! hahaha. Toen de de slurf van het vliegtuig in renden,stond het personeel al te klappen en zeiden ze gefeliciteerd tegen ons.Wat een ontvangst hé! Iedereen van onze groep heeft het gelukkig gered en we hadden  het eerste halfuur nog steeds adrenaline ervan. Maar we waren erg blij en konden nu rustig weer onze vlucht naar huis vervolgen. Na 9 uur vliegen, dus korter dan de heenweg, kwamen we aan in Nederland. Bij het ophalen van onze bagage hebben we afscheid genomen van de groep waarmee we gereisd hebben en liepen we de hal in, waar we tot onze verbazing ons schoonzusje Margriet met haar vader zagen staan! Wat een verrassing! Hier hadden we totaal niet op gerekend! We vonden het hartstikke leuk en zijn met de auto i.p.v. de trein, naar huis gereden, waar ons woefje dwars door de auto heenklom om bij ons te komen,zo blij was hij! En wij waren natuurlijk ook erg blij om hem te zien. Moeder Diertens stond al klaar met koffie en gebak en binnen stond een mooie bos bloemen van de familie Diertens en Gert en Yvonne. Ook kregen we een boekwerk met alle verhalen die we op deze web log gezet hebben en de reacties.Dus dat was nóg een verassing! Het was een prettige thuiskomst dus.

We kunnen terug kijken op een fantastische reis die ons nog lang zal heugen.Al is het alleen maar omdat we zoveel foto’s en film hebben (drie dvd schijfjes), waar we nog wel even mee bezig zijn om dat allemaal te verwerken.Deze reis hebben we gemaakt met Sawadee Reizen en we waren ook supertevreden met onze reisbegeleider Miko, die ontzettend veel voor ons heeft gedaan en ook heel veel wist over de landen. We hebben ook erg veel genoten van jullie reacties en we hopen dan ook dat jullie het ook leuk vonden, in ieder geval aan de reacties te merken wel. Als we het fotoboek en de film klaar hebben zijn jullie van harte welkom om langs te komen (langs is trouwens niet genoeg, we hebben wel een paar uur nodig om het allemaal te laten zien). We zullen nog foto’s op deze site zetten,maar dat doen we vandaag of morgen nog. Bedankt voor het lezen!